ก่อนอื่นขอทักท้ายเราด้วยบทกลอนนี้
โรงเรียนใดไม่มีคนตรีกาล โรงเรียนนั้นไม่เบิกบานเพราะไรเสียง
โรงเรียนไรวินัยอยู่คู่เคียง โรงเรียนนั้นคงส่งเสียงเอ็ดตะโร
โรงเรียนใดไม่มีกิจกรรมโต โรงเรียนนั้นก็ไม่อาจโชว์ผลงาน
โรงเรียนใดไม่มีรถเมล์ผ่าน โรงเรียนนั้นคงจ้างวานมอเตอร์ไซด์มาสง
โรงเรียนใดไม่มีก่อไผ่ โรงเรียนนั้นก็ไม่มีหน่อไม้
โรงเรียนใดไม่มีความอดทน โรงเรียนนั้นไม่พ้นโดนคนหยาม
โรงเรียนใดไม่มีทีวีดู โรงเรียนนั้นก็ไม่ได้ดูทีวี เล่นงายจัง
โรงเรียนใดไม่ได้ดูทีวี
โรงเรียนนั้นคงไม่ได้
...........................
โรงเรียนใดไม่ได้ดูสุทสาคร โรงเรียนนั้นคงไม่ได้ดู จ้ามะจ๊ะทิงจา